Strefa euro

Strefa euro – strefa państw, których walutą jest euro. Waluta ta została 1 stycznia 1999 roku wprowadzona w formie transakcji bezgotówkowych a 1 stycznia 2002 roku w formie gotówkowej w następujących krajach członkowskich UE mających podane waluty:Strefa euro
  • Austria Austria: 1 szyling austriacki = 100 groszy (ATS) 1 € = 13.7603 szylingów.
  • Belgia Belgia: 1 frank belgijski = 100 centymów (BEF) 1 € = 40,3399 franków
  • Finlandia Finlandia: 1 marka fińska = 100 penni (FIM) 1 € = 5,94573 marki
  • Francja Francja: 1 frank francuski = 100 centymów (FRF) 1 € = 6,55957 franków francuskich
  • Hiszpania Hiszpania: 1 peseta hiszpańska = 100 centimos (ESP) 1 € = 166,6666 peset
  • Holandia Holandia: 1 gulden holenderski = 100 centów (NLG) 1 € = 2,20371 guldena holenderskiego
  • Irlandia Irlandia: 1 funt irlandzki = 100 pensów (IEP) 1 € = 0,787564 funta irlandzkiego
  • Luksemburg Luksemburg: 1 frank luksemburski = 100 centymów (LUF) 1 € = 40,3399 franka luksemburskiego
  • Niemcy Niemcy: 1 marka niemiecka = 100 fenigów (DEM) 1 € = 1,95583 marki niemieckiej
  • Portugalia Portugalia: 1 escudo portugalskie = 100 centavos (PTE) 1 € = 200,482 escudo portugalskiego
  • Włochy Włochy: 1 lir włoski = 100 centesimów (ITL) 1 € = 1936,27 lira włoskiego
Późniejsi członkowie strefy euro:
  • Grecja Grecja: 1 drachma = 100 lept (GRD) (1 stycznia 2001 r. wprowadzono euro w formie bezgotówkowej, a 1 stycznia 2002 r. w formie gotówkowej) 1 € = 340,750 drachmy
  • Słowenia Słowenia: 1 tolar = 100 stotinów (SIT) (1 stycznia 2007 r.) 1 € = 239,640 tolar
  • Cypr Cypr: 1 funt cypryjski = 100 centów (CYP) (1 stycznia 2008 r.) 1 € = 0,585274 funta cypryjskiego
  • Malta Malta: 1 lira maltańska = 100 centów (MTL) (1 stycznia 2008 r.) 1 € = 0,429300 lira maltańskiego
  • Słowacja Słowacja: 1 korona słowacka = 100 halerzy (SKK) (1 stycznia 2009 r.) 1 € = 30,126 korony słowackiej
Państwa kandydujące do strefy euro:
  • Estonia Estonia: 1 korona estońska = 100 senti (EEK)[1] (1 stycznia 2011 r.[2])
  • Bułgaria Bułgaria: 1 lew = 100 stotinek (BGN) (1 stycznia 2013 r.)
  • Litwa Litwa: 1 lit = 100 centów (LTL)[3] (2013 r.)
  • Łotwa Łotwa: 1 łat = 100 santimów (LVL)[1] (1 stycznia 2014 r.)
  • Węgry Węgry: 1 forint = 100 fillerów (HUF)[4] (2014 r.)
  • Polska Polska: 1 złoty = 100 groszy (PLN) (nie wcześniej niż w 2015 r.)
  • Rumunia Rumunia: 1 lej = 100 bani (RON)[1] (2015 r.)
  • Czechy Czechy: 1 korona czeska = 100 halerzy (CZK)[5] (Czechy nie podały daty planowanego dołączenia do strefy euro)
Ponadto, na mocy podpisanych umów, 1 stycznia 1999 r. wprowadzono euro w formie bezgotówkowej, a 1 stycznia 2002 r. w formie gotówkowej w 3 krajach, które nie są członkami UE:
  • Monako Monako: 1 frank francuski = 100 centymów (FRF)
  • San Marino San Marino: 1 lir włoski = 100 centesimów (ITL)
  • Watykan Watykan: 1 lir włoski = 100 centesimów (ITL)
Trzy państwa również używają euro jako swojej waluty, jednakże nie są członkami Unii Gospodarczej i Walutowej (przeprowadziły tzw. jednostronną euroizację):
  • Andora Andora
  • Czarnogóra Czarnogóra
  • Kosowo Kosowo
Do strefy euro nie przystąpiły 3 kraje z 15 będących w 2002 r. członkami Unii Europejskiej:
  • Szwecja Szwecja – obowiązują ją przepisy Traktatu z Maastricht w sprawie wspólnej waluty, ale 4 grudnia 1997 parlament przyjął deklarację w sprawie nieuczestniczenia Szwecji w obszarze euro od 1 stycznia 1999, Szwecja nie weszła do ERM II, a w referendum konsultacyjnym z 14 września 2003 większość Szwedów zagłosowała przeciwko wprowadzeniu euro,
  • Dania Dania – na skutek uzyskania w 1993 r. klauzuli "opt-out" do Traktatu z Maastricht oraz w wyniku negatywnego wyniku referendum z 28 września 2000,
  • Wielka Brytania Wielka Brytania – na skutek uzyskania w 1993 r. klauzuli "opt-out" do Traktatu z Maastricht.

Spis treści

  • 1 Gospodarka strefy euro
    • 1.1 Kryzys 2008-2009
  • 2 Zobacz też
  • 3 Przypisy
  • 4 Linki zewnętrzne
//

Gospodarka strefy euro

Kryzys 2008-2009

Podczas kryzysu 2008 w strefie euro odnotowano spadek PKB, w trzecim kwartale 2008 o 0,2 proc. a w czwartym kwartale o 1,3 proc (rok do roku). W całym 2008 wzrost gospodarczy strefy euro wyniósł tylko 0,8 procent[6]. Spadki PKB w dwóch kolejnych kwartałach oznaczały wejście "eurolandu" w najgorszą od początków swojego istnienia recesję [7].Sprzedaż detaliczna w grudniu 2008 spadła o 2,4 proc. a w styczniu 2009 o 2,2 proc. (rok do roku)[8].W pierwszym kwartale 2009 PKB strefy euro zmniejszył się o 2,5 proc.[9] W drugim kwartale 2009 PKB strefy euro spadł o kolejne 0,1 proc.

Zobacz też

  • euroizacja
  • iluzja euro
  • euro w Polsce
  • kryteria konwergencji

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Rzeczpospolita nr 2 z 3 stycznia 2008, strona B2
  2. ↑ 1 stycznia Estonia wejdzie do strefy euro wyborcza.biz, 2010-04-17
  3. ↑ Adoption of the euro in Lithuania Bank of Lithuania, 2007-02-03
  4. ↑ "Węgry mogą przyjąć euro między 2012 a 2014 r.", gazetaprawna.pl, 18 lutego 2009
  5. ↑ Premier Czech: następny rząd wyznaczy datę przyjęcia euro. Wirtualna Polska, 2008-07-10. [dostęp 2008-07-17].
  6. ↑ dziennik.pl: Strefa euro słaba jak nigdy (pol.). [dostęp 5 marca 2009].
  7. ↑ Euroland w historycznej recesji, tvn24.pl, 13.02.2009
  8. ↑ Stefa euro: Detaliści sprzedali mniej w styczniu, rp.pl, 13-03-2009
  9. ↑ Pogłębia się recesja w strefie euro; poważny spadek PKB w 8 państwach UE, gazeta.pl/gospodarka, [dostęp 15.05.2009]

Linki zewnętrzne

  • Serwis poświęcony walucie euro
p • d • eStrefa euroCzłonkowie UGiW i UEAustria • Belgia • Cypr • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Malta • Portugalia • Luksemburg • Niemcy • Słowacja • Słowenia • WłochyEuro coin navbox crop.pngCzłonkowie UGiW spoza UEMonako • San Marino • WatykanPozostałe państwa spoza UEAndora • Czarnogóra • Kosowo Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Strefa_euro”

Ludzie piszą ...

Ekonomia ma mnóstwo zawiłości i trudnych definicji, ale tak naprawdę każdy z nas podświadomie zna jej kluczowe zasady. Może to zabrzmieć nieco zabawnie, ale tak naprawdę kluczowe w całej ekonomii jest oszczędzanie. To wyjątkowo ważna cecha, której brak powoduje poważne kłopoty, co możemy zobaczyć na przykładzie Stanów Zjednoczonych. W listopadzie 2009 roku odbył się tydzień reklamujący oszczędzanie w społeczeństwie. Odkładanie pieniędzy na później lub pod kątem większego zakupu to fundament przedsiębiorczości. Pozwolę sobie powiedzieć, że właśnie dzięki odkładaniu pieniędzy niedługo nasze firmy i korporacje zaczną przodować na rynku globalnym. Zamożniejszym społeczeństwom niewątpliwie trudniej przychodzi zachowywanie pokaźniejszej ilości pieniędzy, gdyż przywykły one do dużych wydatków, bogaci obywatele muszą potem utrzymywać duże domy, drogie pojazdy itp. Biznes i ekonomia nie są dla Polaków żadnym problemem. Nietrudno jest zauważyć zmiany w naszej mentalności, teraz rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej nie przysparza nam szczególnych problemów, a wszystko dzięki zdolności do oszczędzania pieniędzy, które później można przeznaczyć, między innymi na prywatną firmę.